Çekirdek düşünce: “İyi ya da kötü algılanmasının bir önemi olmaksızın, alışkanlıklar insanı yavaş yavaş bitirir.”
İnsan çoğu zaman büyük felaketlerle değil, küçük tekrarlarla tükenir. Aynı düşünce biçimi, aynı kaçış yöntemi, aynı erteleme, aynı savunma dili, zamanla kişiliğin içine yerleşir. Sonra insan bunu kader sanır. Oysa birçok şey kader değil, uzun süre sorgulanmamış alışkanlıktır. Bir insanın hayatını değiştirmesi için önce büyük kararlar değil, her gün tekrar ettiği küçük davranışları fark etmesi gerekir. Çünkü insanı yıkan şey çoğu zaman ani darbe değil, düzenli aşınmadır.