Çekirdek düşünce: “Empati kura kura kendime dönemez oldum.”
Empati, insanı büyüten bir erdemdir; fakat sınırı olmayan her erdem gibi, bir noktadan sonra insanı kendisinden eksiltmeye başlar. Herkesi anlamaya çalışan kişi, zamanla kendi sesini duyamaz hale gelir. Başkalarının acılarını, kırgınlıklarını ve nedenlerini anlamaya çalışırken kendi iç dünyasına yabancılaşır. Gerçek denge, yalnızca karşındakini anlamakta değil; kendini de ihmal etmemektedir. Aksi halde insan, başkalarına karşı incelirken kendine karşı silikleşir.