Kısa açıklama: Dua sadece istemek değil, olmak istenen halle bilinçli biçimde hizalanmak olabilir mi?
“Kuantum dua” denildiğinde çoğu kişinin aklına sadece olumlu cümleler kurmak geliyor. Oysa daha derinde mesele, sözcüklerden önce bir varlık halidir. “Yaşadım, yaşıyorum ve yaşayacağım” ifadesi, arzuyu sadece geleceğe atan bir bekleyişten farklıdır. Burada istenen şey, olmuş, olmakta olan ve olacak olanı tek bir bilinç akışında hissetmektir.
İnsan hayatında birçok şeyi sadece istediği için değil, onunla uyumlu hale geldiği için çeker. Eğer bir insan sürekli yetersizlik hissiyle konuşuyorsa, bolluk cümlesi kursa bile iç dünyası kıtlık frekansında kalabilir. Ama gerçekten yaşamak istediği hayatın duygusuna, zihnine ve davranışına yaklaşmaya başladığında, o ihtimal onun için daha gerçek hale gelir.
Burada dua, pasif bir bekleme değildir. Bir çağırma biçimidir. Ama çağırmak yalnızca sözle olmaz. İnsan, “olmak istediği şey” ile ne kadar uyumluysa, duası da o kadar bütün olur. Takipçi, tatmin, güçlü iletişim, yüksek farkındalıklı insanlar, anlamlı bağlar… Bunların hepsi sadece dış hedefler değil; aynı zamanda içsel bir seviyeye işaret eder.
Belki de dua bazen şudur: Henüz tam sahip olmadığın bir geleceği, bugünün içine taşımaya başlamak. Olmamış olana körü körüne inanmak değil; onu taşıyabilecek bir iç zemin kurmak.
Bu yüzden kuantum dua, sadece “olsun” demek değildir. “Buna uygun hale geliyorum” diyebilmektir.
