Çekirdek düşünce: “En kalabalık zannettiğiniz insanlar, en yalnız insanlardır aslında.”
İnsanın çevresinin kalabalık olması, içinin dolu olduğu anlamına gelmez. Bazı insanlar sürekli sesin, sohbetin, temasın ve görünürlüğün içindedir; ama yine de derin bir yalnızlık taşırlar. Çünkü yalnızlık, etrafta kimsenin olmaması değil; insanın gerçekten görülememesidir. Kalabalık bazen yalnızlığı örter, bazen daha görünür kılar. Bu yüzden bir insanın ne kadar insanla çevrili olduğuna değil, kaç kişi tarafından gerçekten anlaşıldığına bakmak gerekir.