Yaşadığın hayatın aslında sana ait olmadığını öğrensen ne yapardın?
Bu dünyada garanti olan ne var ki?
Öyle insanlar var ki, benim hayatıma girmeden önce kendi hayatlarından çıkmaları gerekir.
Eşyayı kırarsın, kokusu kalır; yakarsın, kahkahası kalır.
Kalabalıktır etrafın, sen gene yalnızlıktan boğulursun.
İçimin sesi de olmasa, ölürdüm yalnızlıktan.
Tek başına hayatı öğrenen insanı, kimse yokluğuyla korkutamaz.
Basit kişiler hep ilgi görür, kaliteli kişiler yalnızdır.
Acının da farklı modelleri var. Mesela en büyüğü buymuş dersin, hemen yenisi servis edilir önüne.
İnsan varlığı itibari ile yokluk içindedir.
Yaktığın limana bir gün yüzerek dönersin.